ذهن نيمه هشيار ؛ ذره اي حس شوخ طبعي ندارد. مر دم به گونه اي مخرب درباره خود شوخي مي کنند و ذهن نيمه هشيار نيز آن را جدي مي گيرد به محض اينکه سخن مي گوييد تصويري ذهني ايجاد مي کنيد که بر ذهن نيمه هشيار اثر  مي گذارد و آنگاه آن تصوير در بر ون جلوه گر مي شود و عينيت مي يابد .
انسان با خبر از نفوذ کلام ؛ در گفتار خود دقت بسيار به خرج مي دهد .زيرا کافي است مر اقب واکنش کلام خود باشد تا بداند که بي ثمر  نخواهد گشت .مردماني که به هنگام خشم يا نفرت سخن مي گويند بزگترين خطا را مرتکب مي شوند .زيرا کلامشان عواقبي سخت ناخوشايند خواهد داشت.به دليل نفوذ طيف يا قدرت تموجي کلام ؛ هر آنچه بر  زبان آور يد همان را به خود فرا مي خوانيد .مردماني که مدام از بيماري سخن مي گويند بيماري را به سوي خود مي کشانند.
انزجار و ناشکيبايي ؛ قدرت آدمي ر ا از چنگ او مي ر بايد . بايد در کوي و برزن اين علائم را به ديوارها بچسبانيم که ( مر اقب انديشه هايت باش ) ( مر اقب کلامت باش )
پس اکنون بياييد در هدايت اين نيروي پوياي درون خود دقق باشيم.باشد تا آن را براي شفا بخشيدن و برکت طلبيدن هدايت کنيم .چون نفحه اين تموج به صورت امواج خيرخواه براي تمام جهان به پيش مي  رود.و هر چند انديشه خاموش است ؛ اما نيرويي عظيم دارد.قدرتي که در خيرخواهي تان نهفته است ؛ هر چه مانع را از سر راهتان مي روبد و مراد  دلتان ر  به شما مي دهد.
هميشه نمي توانيد انديشه هايتان ر ا مهار کنيد ؛ اما کلام خود را که مي توانيد در کف اختيار بگيريد.و سرانجام کلام بر  ذهن نيمه هشيار اثر مي گذارد و پيروز مي شود...
پي نوشت1 :بر گرفته از کتاب  نفوذ کلام اثر فلورانس اسکاول شين