شرمنده از خود نيستم گر چو مسيحا
آنجا که فرياد از جگر بايد کشيدن
من، با صبوري، بر جگر دندان فشردم
اما اگر پيکار با نابخردان را
شمشير بايد مي‌گرفتم
بر من نگيري، من به راه مهر رفتم
در چشم من، شمشير در مشت
يعني کسي را مي توان کشت!
در راه باريکي که از آن مي‌گذشتم
تاريکي بي‌دانشي بيداد مي‌کرد
ايمان به انسان، شبچراغ راه من بود
شمشير دست اهرمن بود
تنها سلاح من درين ميدان سخن بود
شب هاي بي‌پايان نخفتم
پيغام انسان را به انسان بازگفتم
حرفم نسيمي از ديار آشتي بود

فريدون مشيري - نسيمي از ديار آشتي

آن هنگام که ما بوق در کرنا مي‏کنيم و فرياد از طراحي تانک و زره‏پوش و قايق و هواپيماي رادارگريز توسط متخصصان کشورمان مي‏کنيم، غافل مي‏شويم از فروش ميليارد‏ها دلاري تسليحات توسط آمريکا (اين شيطان بزرگ) به کشورهاي عربي... آن‏هم با يک ترس ظاهري... و ما چه بچه‏گانه خود و ملت خويش را گول زده و به خود مي‏باليم و خود را بادِ بادکنکي مي‏کنيم.
مي‏آييم آمار طلاق و فحشا و قتل و غارت آمريکا را اعلام مي‏کنيم، اما نمي‏گوييم ما سومين آمار طلاق را در جهان داريم!
مي‏آييم از حقوق بشر مي‏گوييم اما نمي‏گوييم که دانشجوي ما به خاطر چند خط‏‏ نوشته‏ در نشريه‏اش تعليق مي‏خورد!
مي‏آييم اقتصاد آمريکا را نقد مي‏کنيم و از آن به عنوان کشوري بحران زده نام مي‏بريم غافل از اقتصاد 13000ميليارد دلاري آن!
مي‏آييم آمريکا را نقد مي‏کنيم چون کودکي دبستاني که استاد دانشگاهي را نقد کند... نمي‏خواهم او را تمجيد کنم بلکه مي‏خواهم بگويم که درست نيست چشم بسته و کورکورانه غرب نقد کنيم .
ما حتي جايگاه بين‏اللملي مستحمکي نداريم ، ديپلماسي جهان توسط آمريکا در حال رقم خوردن است ، حتي کشورهاي روسيه و چين که بزرگترين حاميان ما -آن هم به دليل سود بالا و سو استفاده اقتصادي به بهانه‏ي تحريم- هستند از وتوي قطعنامه‏هاي تحريمي سر باز زدند. 140راي موافق به ضرر ايران نشان از حضور ضعيف دموکراتيک جهاني و قدرت و نفود آمريکاست ...
بياييم درست و منطقي به جهاني در حال پيشرفت نگاه کنيم و روابط جهاني را اينقدر ساده نبينيم تا بازيچه سياست‏مداران نباشيم ...