از آن روز که دست حضرت قابيل گشت آلوده به خون حضرت هابيل آدميت مرد.

حمله به هر کجاي دنيا محکوم است و تروريسم‏هاي جهاني انسان‏هايي هستند که روح حيواني‏شان بر نفس آدميت‏شان غلبه کرده ، گويي روح خدايي ندارند. گاه مي‏شود که آنقدر عقايدشان پست و ذبون است که چون لياقت و استحقاق بيان کلام ندارند آنرا بمبي ساخته و عده‏اي را به‏خون مي‏کشند . بايد اين را گفت و ديگر گفتن خطاست.مي‏شنويم و مي‏بينيم که حرمت حرمين عسکريه را شکستند ، سال پيش هم‏همينطور ، چند سال پيش هم در مرقد امام غريب ، علي‏بن‏موسي‏الرضا بمبي منفجر شد و ما را به سوگ همشهريان و هم‏ميهنانمان نشاند. اما مشکل چيست و چه راه حل‏هايي مي‏توان يافت؟ امروز هم عراق و غزه ، چه‏کنيم ؟!!!
نگوييد که او ضد اسلام و جهاد است اما مي‏خواهم نشان دهم که ما نيز خطاهاي بسيار کرديم .
اگر ماهواره داشته باشيد مي‏توانيد حملات مسلمين را به نقاط مختلف جهان ببينيد (کساني که بنام اسلام دست به ترور مي‏زنند).  بسيار شده روزي که ما در تلويزيون با افتخار مي‏گوييم در عمليات انتحاري گروهي از شاخه نظامي فِلان چند اسراييلي زخمي و به هلاکت رسيدند و غاصبان رژيم اسراييل به بمباران منطقه‏ي فلان پرداختند که چندين غير نظامي شهيد شدند . اما در همان‏حال کشورهاي غربي مي‏گويند مسلمانان چند اسراييلي را شهيد ساختند و سربازان شما چند مزدور فلسطيني را به هلاکت رسانند. همچنين رهبر فلان گروه تروريستي که در منزلي تحت تدابير شديد امنيتي بود در يک عمليات نظامي پيچيده با دلاوري فرزندان شما کشته يا دستگير کردند منابع آگاه از افشاي اعترافات بازداشت‏شدگان سخن مي‏گويند !!و همزمان مناطق تخريب شده را نمايش مي‏دهند همراه با چند غير نظامي که در حال شيون و زاري هستند يا آمبولانسي حامل چند نوجوان مجروح اسراييلي ...
به نفس مبارزه کاري ندارم ، فقط مي‏خواهم بگويم غربيان و آمريکاييان از حرکات مسلمين چنين برداشتي‏هايي دارند و هر کجا ، به هر کس بگويي من مسلمانم يا من ايرانيم آنرا من تروريسم هستم مي‏شنود ، نه چيز ديگر.
نکته‏ي بعد شعبه‏هايي است که در اديان مختلف شاهد هستيم که بهترين منطقه براي حملات بدانديشان و کژانديشاني است که منافعشان در جنگ‏هاي مذهبي و قومي و تفرقه ملتها است. به جاي آنکه اديان ، مذاهب و فرقه‏ها نقاط اشتراک را جستجو کنند فقط به نقاط تفريق مي‏انديشند و براي برقراري عدالت! يکديگر را ذبح کرده، تا در پيشگاه رب‏شان قرباني قابل قبولي ارايه دهند. باورها و تلقي اشتباه از دين آنچنان عادي گشته که دين برابر با کشته‏هاي بيشمار معنا مي‏شود ،  مذبح براي خداوند.
اين را نمي‏دانيم اول انسانيت سپس دين و اعتقاد و باور ، اگر انسانيت را فراموش کنيم همان قابيلي خواهيم بود که برادر خويش را به دست خويش از پاي درآورد و به خاکش افکند (او را مجال توبه بود و ما را نه). آيا هابيل را توان ايستايي در برابر قابيل نبود؟ نگفت اگر بر من دست دراز کني دست بر تو دراز نخواهم کرد!!!؟
در جهان کنوني حرکتي اشتباه برخوردي دو چندان در پي خواهد داشت، و قدرت نظامي و امنيت در آن سوي آبها بنام دين صحنه‏اي ديگر نمايش مي‏دهد. -مسحيت و يهوديت که به‏واقع يک دين‏ند. مسحيت همان يهوديت تعديل شده‏ است ، در قالب آدمي که همانند نداشت.- افسوس که دين‏ها چه زود تحريف مي‏شوند و مردان خدا بر دارهايمان لانه دارند...
جنگي بپا است که هيچ خيري در آن نيست ، همه شر است زيرا کشتاري‏ست انساني آن‏هم نه از روي ايمان و جهاد بلکه از روي هوس و شهوت و احساس تصاحب قدرت و نشان دادن حاکميت برحق‏مان‏! و سخن خويش بر کرسي نشاندن.
تاريخ را برندگان مي‏نگارند در آن جهت که بايد بنگارند. پائولو کوليو سخن زيبايي دارد: کِه مي‏داند بربرها کِه بودند ، آيا آنان به‏واقع همان اقوام وحشي بودند که ما در کتاب‏ها مي‏خوانيم‏شان؟. يا نه مورخان آن گونه تصوير کردند که حکام برايشان خوانده‏بودند.
آيا واقعاً ما همان تروريسم‏ها و بيماران رواني هستيم که تاريخ امروز از ما ياد مي‏کند؟ يا ديگران آن موجودات آخرت فروخته‏اي هستند که امروز را آنگونه دوست دارند قلم مي‏زنند و بر دار دنيا اينگونه نقش مي‏سازند؟
مي‏دانم هر دو در اشتباه‏ند زيرا نه جهاد ما الهي است و نه دنيا تا ابد بر مدار خواست‏هاي آنان مي‏چرخد. روزي ديگر باز ما حريم آنان بشکنيم و با طرحي در اختلافشان اندازيم و خود بدنبال حکومت زمين بر‏آييم به هر نامي که بتوانيم.
اما بياييم دست انتقام در آستين فرو برده و شکيبايي پيشه و توشه راه سازيم بر چنين مصائب. و يقين‏مان بر آن که زمين را صاحبي است و آدمي را ، خود قصاص خون‏ها بستاند و کاخ‏هايشان را ويرانه سازد.