اگه با يه خانوم تو خيابون راه مي‏رفتي ، يه عده ريختن سرت ، تا جايي که تونستن نواختنت ، به جرم مفاسدت يه هفته تو حبس بودي ، بعداً معلوم بشه اون خانوم مادربزرگت بوده ... رفتي شکايت کني هيچکي دوزار ده‏شاهي براي حرفات ارزش قايل نشد ، گاهاً ممکنه حکم ارتدادت صادر بشه ...

اگه تو پياده‏رو داشتي راه مي‏رفتي ، يه ماشين زد بهت ، تعجب نکني (خدا کنه طرف بيمه داشته باشه والا فرار مي‏کنه يا مياد پايين بعد از چند فحش آب‏دار و چند مشت و لگد سوار ماشينش ميشه و مي‏ره -خيلي طبيعي-)

اگه يه ايده توپ داشتي ، اگه نابغه بودي ، اگه هنرمند بودي اما نهارت نون‏خشک بود و شامت بقيه نون ظهر...

اگه شب خوابيدي ، صبح بانک پارسيان رو خريدي ، شب فروختي 3برابر ، پس فردا زندان بودي ...

اگه شب زمين خريدي ، صبح ديدي زمينت رو نخواسته با ده نفر ديگه شريکي

اگه ماشين اسم نوشتي (اونم سه برابر نرخ جهاني) فردا از ماشين خبري نبود

اگه هيچي نداشتي اما فردا ميلياردر شدي ، اگه صبح صدرالاسلام بودي فردا سلمان رشدي ، اگه شب دوپينگي بودي صبح قهرمان مبارزه با استثمار

اگه...
بدون داري تو ايران زندگي مي‏کني ... اينجا ايران است

اي ايران ، با تمام رنج‏ها ، با تمام زجرها ، با تمام ضعف‏ها ، داد و بيدادها بازهم خاکت را مي‏بويم ، خاکت را مي‏بوسم. بزرگانت را مي‏ستايم ، سر ارادت فرو مي‏آورم ، تو را دوست دارم...اي ايران اي مرز بي‏انتها ، اي سرزمين من تو را آزاد مي‏خواهم ، تو را آباد مي‏خواهم ، تو را پاس مي‏دارم...
خوبرويانت جاويدان ، عارفانت پاينده ، انديشمندانت ، اساطيرت ، افسانه‏هايت ، عشق‏هايت همه در سينه‏هاي ما زيست مي‏کنند و نمرده‏اند حتي اگر ما هزاران بار مرده و زنده گرديم...